лю́эс, -у, м. (спец.).

Тое, што і сіфіліс.

|| прым. лю́эсны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лю́эс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. лю́эс
Р. лю́эсу
Д. лю́эсу
В. лю́эс
Т. лю́эсам
М. лю́эсе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лю́эс, -су м., мед. лю́эс

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лю́эс мед. лю́эс, -су м., сі́філіс, -су м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лю́эс, ‑у, м.

Тое, што і сіфіліс.

[Ад лац. lues — зараза.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)