ло́ры

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ло́ры ло́ры
Р. ло́ры ло́ры
Д. ло́ры ло́ры
В. ло́ры ло́ры
Т. ло́ры ло́ры
М. ло́ры ло́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ло́ры нескл., м., зоол. ло́ри

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ло́ры, нескл., м.

1. Маленькая паўмалпа сямейства лорыевых, якая водзіцца ў Паўднёва-Усходняй Азіі.

2. Птушка атрада папугаяў з яркім стракатым апярэннем.

[Англ. lory ад малайск.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ло́ра

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Ло́ра Ло́ры
Р. Ло́ры Ло́р
Д. Ло́ры Ло́рам
В. Ло́ру Ло́р
Т. Ло́рай
Ло́раю		 Ло́рамі
М. Ло́ры Ло́рах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ло́ри зоол. ло́ры нескл., м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)