ле́чачы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ле́чачы ле́чачая ле́чачае ле́чачыя
Р. ле́чачага ле́чачай
ле́чачае		 ле́чачага ле́чачых
Д. ле́чачаму ле́чачай ле́чачаму ле́чачым
В. ле́чачы (неадуш.)
ле́чачага (адуш.)		 ле́чачую ле́чачае ле́чачыя (неадуш.)
ле́чачых (адуш.)
Т. ле́чачым ле́чачай
ле́чачаю		 ле́чачым ле́чачымі
М. ле́чачым ле́чачай ле́чачым ле́чачых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ле́чачы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ле́чачы ле́чачая ле́чачае ле́чачыя
Р. ле́чачага ле́чачай
ле́чачае		 ле́чачага ле́чачых
Д. ле́чачаму ле́чачай ле́чачаму ле́чачым
В. ле́чачы (неадуш.)
ле́чачага (адуш.)		 ле́чачую ле́чачае ле́чачыя (неадуш.)
ле́чачых (адуш.)
Т. ле́чачым ле́чачай
ле́чачаю		 ле́чачым ле́чачымі
М. ле́чачым ле́чачай ле́чачым ле́чачых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ле́чачы прил. ле́чащий;

л. ўрач — ле́чащий врач

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́лечыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., каго-што.

Лечачы, зрабіць здаровым.

|| незак. выле́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ле́чащий

1. прич. які́ (што) ле́чыць;

2. прил. ле́чачы;

ле́чащий врач ле́чачы ўрач.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

залячы́ць, -лячу́, -ле́чыш, -ле́чыць; -ле́чаны; зак.

1. што. Лечачы, загаіць што-н.

З. рану.

2. каго (што). Няўмелым лячэннем замарыць, змучыць (разм.).

|| незак. зале́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зрасці́ць, зрашчу́, зро́сціш, зро́сціць; зро́шчаны; зак., што.

1. Лечачы, даць магчымасць зрасціся.

З. зламаную косць.

2. Злучыць вельмі шчыльна, звязаць (спец.).

З. канцы каната.

|| незак. зро́шчваць, -аю, -аеш, -ае; наз. зро́шчванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лячы́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лячу́ ле́чым
2-я ас. ле́чыш ле́чыце
3-я ас. ле́чыць ле́чаць
Прошлы час
м. лячы́ў лячы́лі
ж. лячы́ла
н. лячы́ла
Загадны лад
2-я ас. лячы́ лячы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час ле́чачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зрасці́ць, зрашчу, зросціш, зросціць; зак., што.

1. Лечачы, ствараючы спрыяльныя ўмовы, даць магчымасць зрасціся. Зрасціць зламаную косць.

2. Спец. Змацоўваючы канцы, зварваючы краі чаго‑н., злучыць, з’яднаць. Канат павінен быў вытрымаць велізарны груз. Таму зрасціць яго — не простая справа. Даніленка. Ад радасці Дзмітрый падсвіснуў. Ён не ўяўляў яшчэ, як удасца зрасціць трубку, але ў адным не сумняваўся: танк узрываць не прыйдзецца. Беразняк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)