лесірава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лесіру́ю лесіру́ем
2-я ас. лесіру́еш лесіру́еце
3-я ас. лесіру́е лесіру́юць
Прошлы час
м. лесірава́ў лесірава́лі
ж. лесірава́ла
н. лесірава́ла
Загадны лад
2-я ас. лесіру́й лесіру́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час лесіру́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лесірава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. лесіру́ю лесіру́ем
2-я ас. лесіру́еш лесіру́еце
3-я ас. лесіру́е лесіру́юць
Прошлы час
м. лесірава́ў лесірава́лі
ж. лесірава́ла
н. лесірава́ла
Загадны лад
2-я ас. лесіру́й лесіру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час лесірава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лесірава́ць сов. и несов., жив. лессирова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лесірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Спец. Нанесці (наносіць) тонкі слой празрыстай фарбы на сухія месцы карціны для ўзмацнення ці відазмянення тону.

[Ад ням. lasieren.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лесірава́цца, ‑руецца; незак.

Зал. да лесіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лессирова́ть сов. и несов., жив. лесірава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лесірава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. лесіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лесіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Р мн. ‑ровак; ж.

Спец.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. лесіраваць.

2. Тонкі слой, мазок празрыстай фарбы на карціне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)