лесірава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. лесірава́нне
Р. лесірава́ння
Д. лесірава́нню
В. лесірава́нне
Т. лесірава́ннем
М. лесірава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лесірава́нне ср., жив. лессиро́вка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лесірава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. лесіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лессиро́вка ж. лесіро́ўка, -кі ж., лесірава́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)