лексі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лексі́чны лексі́чная лексі́чнае лексі́чныя
Р. лексі́чнага лексі́чнай
лексі́чнае		 лексі́чнага лексі́чных
Д. лексі́чнаму лексі́чнай лексі́чнаму лексі́чным
В. лексі́чны (неадуш.)
лексі́чнага (адуш.)		 лексі́чную лексі́чнае лексі́чныя (неадуш.)
лексі́чных (адуш.)
Т. лексі́чным лексі́чнай
лексі́чнаю		 лексі́чным лексі́чнымі
М. лексі́чным лексі́чнай лексі́чным лексі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лексі́чны лекси́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лексі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лексікі; слоўнікавы. Лексічнае багацце мовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ле́ксіка, -і, ДМ -сіцы, ж.

Слоўнікавы склад мовы або дыялекту, твораў якога-н. пісьменніка; сукупнасць слоў, якія ўжываюцца ў якой-н. сферы дзейнасці.

Дыялектная л.

Л.

Якуба Коласа.

|| прым. лексі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сема́нтыка-лексі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сема́нтыка-лексі́чны сема́нтыка-лексі́чная сема́нтыка-лексі́чнае сема́нтыка-лексі́чныя
Р. сема́нтыка-лексі́чнага сема́нтыка-лексі́чнай
сема́нтыка-лексі́чнае		 сема́нтыка-лексі́чнага сема́нтыка-лексі́чных
Д. сема́нтыка-лексі́чнаму сема́нтыка-лексі́чнай сема́нтыка-лексі́чнаму сема́нтыка-лексі́чным
В. сема́нтыка-лексі́чны (неадуш.)
сема́нтыка-лексі́чнага (адуш.)		 сема́нтыка-лексі́чную сема́нтыка-лексі́чнае сема́нтыка-лексі́чныя (неадуш.)
сема́нтыка-лексі́чных (адуш.)
Т. сема́нтыка-лексі́чным сема́нтыка-лексі́чнай
сема́нтыка-лексі́чнаю		 сема́нтыка-лексі́чным сема́нтыка-лексі́чнымі
М. сема́нтыка-лексі́чным сема́нтыка-лексі́чнай сема́нтыка-лексі́чным сема́нтыка-лексі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

экспрэсі́ўна-лексі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. экспрэсі́ўна-лексі́чны экспрэсі́ўна-лексі́чная экспрэсі́ўна-лексі́чнае экспрэсі́ўна-лексі́чныя
Р. экспрэсі́ўна-лексі́чнага экспрэсі́ўна-лексі́чнай
экспрэсі́ўна-лексі́чнае		 экспрэсі́ўна-лексі́чнага экспрэсі́ўна-лексі́чных
Д. экспрэсі́ўна-лексі́чнаму экспрэсі́ўна-лексі́чнай экспрэсі́ўна-лексі́чнаму экспрэсі́ўна-лексі́чным
В. экспрэсі́ўна-лексі́чны (неадуш.)
экспрэсі́ўна-лексі́чнага (адуш.)		 экспрэсі́ўна-лексі́чную экспрэсі́ўна-лексі́чнае экспрэсі́ўна-лексі́чныя (неадуш.)
экспрэсі́ўна-лексі́чных (адуш.)
Т. экспрэсі́ўна-лексі́чным экспрэсі́ўна-лексі́чнай
экспрэсі́ўна-лексі́чнаю		 экспрэсі́ўна-лексі́чным экспрэсі́ўна-лексі́чнымі
М. экспрэсі́ўна-лексі́чным экспрэсі́ўна-лексі́чнай экспрэсі́ўна-лексі́чным экспрэсі́ўна-лексі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лекси́ческий лексі́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сло́ўнікавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да складання і выдання слоўніка (у 1 знач.). Слоўнікавы артыкул. Слоўнікавая работа. Слоўнікавае выдавецтва.

2. Які мае адносіны да слоўніка (у 2 знач.); лексічны. Слоўнікавы састаў мовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пласт, -а́, М -сце́, мн. -ы́, -о́ў, м.

1. Шчыльны, плоскі слой чаго-н.

Верхнія пласты глебы.

Пласты каштоўных выкапняў.

2. перан. Аднародная ў якіх-н. адносінах маса як частка чаго-н. (кніжн.).

Пласты насельніцтва.

Лексічны п.

◊

Ляжаць як пласт або пластом (разм.) — нерухома, не маючы сіл падняцца.

|| прым. пластавы́, -а́я, -о́е (да 1 знач.; спец.).

Пластавая горная парода.

П. вугаль.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

склад², -у, М -дзе, м.

1. Сукупнасць частак, якія ўтвараюць адзінае цэлае; структура.

Лексічны с. мовы.

2. чаго або які. Сукупнасць людзей, якія ўтвараюць які-н. калектыў, арганізацыю.

С. праўлення.

3. Постаць, фізічны выгляд, будова (чалавека, жывёліны).

Спартыўнага складу юнак.

4. Асаблівасці думак, розуму і звычак, характар чаго-н.

Паэтычны с. душы.

Нацыянальны с. характару.

5. Парадак, сэнс, зладжанасць.

Жадаю вам ладу і складу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)