лейко́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лейко́ма |
лейко́мы |
| Р. |
лейко́мы |
лейко́м |
| Д. |
лейко́ме |
лейко́мам |
| В. |
лейко́му |
лейко́мы |
| Т. |
лейко́май
лейко́маю |
лейко́мамі |
| М. |
лейко́ме |
лейко́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лейко́ма ж., мед. лейко́ма
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лейко́ма лейко́ма, -мы ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лейко́ма, ‑ы, ж.
Спец. Тое, што і бяльмо. Лейкома на левым воку.
[Грэч. leukos — белы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)