Ла́ўнікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ла́ўнікі
Р. Ла́ўнік
Ла́ўнікаў
Д. Ла́ўнікам
В. Ла́ўнікі
Т. Ла́ўнікамі
М. Ла́ўніках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ла́ўнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ла́ўнік ла́ўнікі
Р. ла́ўніка ла́ўнікаў
Д. ла́ўніку ла́ўнікам
В. ла́ўніка ла́ўнікаў
Т. ла́ўнікам ла́ўнікамі
М. ла́ўніку ла́ўніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)