лаці́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лаці́н |
лаці́ны |
| Р. |
лаці́на |
лаці́наў |
| Д. |
лаці́ну |
лаці́нам |
| В. |
лаці́на |
лаці́наў |
| Т. |
лаці́нам |
лаці́намі |
| М. |
лаці́не |
лаці́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ла́ціна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ла́ціна |
ла́ціны |
| Р. |
ла́ціны |
ла́цін |
| Д. |
ла́ціне |
ла́цінам |
| В. |
ла́ціну |
ла́ціны |
| Т. |
ла́цінай ла́цінаю |
ла́цінамі |
| М. |
ла́ціне |
ла́цінах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)