латэ́нтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
латэ́нтны |
латэ́нтная |
латэ́нтнае |
латэ́нтныя |
| Р. |
латэ́нтнага |
латэ́нтнай
латэ́нтнае |
латэ́нтнага |
латэ́нтных |
| Д. |
латэ́нтнаму |
латэ́нтнай |
латэ́нтнаму |
латэ́нтным |
| В. |
латэ́нтны (неадуш.)
латэ́нтнага (адуш.) |
латэ́нтную |
латэ́нтнае |
латэ́нтныя (неадуш.)
латэ́нтных (адуш.) |
| Т. |
латэ́нтным |
латэ́нтнай
латэ́нтнаю |
латэ́нтным |
латэ́нтнымі |
| М. |
латэ́нтным |
латэ́нтнай |
латэ́нтным |
латэ́нтных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
латэ́нтны мед., физ. лате́нтный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
латэ́нтны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які знешне не праяўляецца, скрыты. Латэнтны перыяд хваробы.
[Ад лац. latens, latentis — скрыты, нябачны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)