ланцэ́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ланцэ́тнік ланцэ́тнікі
Р. ланцэ́тніка ланцэ́тнікаў
Д. ланцэ́тніку ланцэ́тнікам
В. ланцэ́тніка ланцэ́тнікаў
Т. ланцэ́тнікам ланцэ́тнікамі
М. ланцэ́тніку ланцэ́тніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ланцэ́тнік м., зоол. ланце́тник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ланцэ́тнік, ‑а, м.

Паўпразрыстая рыбападобная марская жывёліна тыпу хордавых, хваставы плаўнік якой па форме нагадвае ланцэт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ланце́тник зоол. ланцэ́тнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)