лакіро́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лакіро́вачны |
лакіро́вачная |
лакіро́вачнае |
лакіро́вачныя |
| Р. |
лакіро́вачнага |
лакіро́вачнай
лакіро́вачнае |
лакіро́вачнага |
лакіро́вачных |
| Д. |
лакіро́вачнаму |
лакіро́вачнай |
лакіро́вачнаму |
лакіро́вачным |
| В. |
лакіро́вачны (неадуш.)
лакіро́вачнага (адуш.) |
лакіро́вачную |
лакіро́вачнае |
лакіро́вачныя (неадуш.)
лакіро́вачных (адуш.) |
| Т. |
лакіро́вачным |
лакіро́вачнай
лакіро́вачнаю |
лакіро́вачным |
лакіро́вачнымі |
| М. |
лакіро́вачным |
лакіро́вачнай |
лакіро́вачным |
лакіро́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лакіро́вачны лакиро́вочный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лакіро́вачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да лакіравання, прызначаны для лакіравання. Лакіровачны цэх. // Звязаны з лакіраваннем. Лакіровачныя работы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лакірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; незак., што.
1. Пакрываць лакам.
Л. мэблю.
2. перан. Прыхарошваць, ідэалізаваць.
Л. рэчаіснасць.
|| зак. адлакірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны (да 1 знач.).
|| наз. лакірава́нне, -я, н. (да 1 знач.) і лакіро́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж.
|| прым. лакіро́вачны, -ая, -ае (да 1 знач.) і лакірава́льны, -ая, -ае (да 1 знач.), лакірава́ны, -ая, -ае і лакіро́ваны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лакиро́вочный лакіро́вачны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)