кікс, -у, м.

Няўдалы ўдар кіем па шары ў більярднай гульні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кі́кс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кі́кс
Р. кі́ксу
Д. кі́ксу
В. кі́кс
Т. кі́ксам
М. кі́ксе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кікс (род. кі́ксу) м., спорт. кикс

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кікс, ‑у, м.

Няўдалы ўдар кіем па шары ў більярднай гульні.

[Англ. kicks.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Кікс ’няўдалы ўдар кіем па шары ў більярднай гульні’ (ТСБМ), ’нішто, пройгрыш’ (Бяльк.). З ням. Kicks ’тс’ (Слаўскі, 2, 100).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

кикс спорт. кікс, род. кі́ксу м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кіксава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; незак.

Рабіць кікс у більярднай гульні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скіксава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак.

Няўдала ўдарыць, зрабіць кікс пры гульні ў більярд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)