куми́р в разн. знач. кумі́р, -ра м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кумі́р м., в разн. знач. куми́р;

◊ зры́нуты к. — пове́рженный куми́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зры́нуты све́ргнутый, пове́ргнутый, пове́рженный; низри́нутый, низве́ргнутый;

◊ з. кумі́р — пове́рженный куми́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)