Куба́ркі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Куба́ркі
Р. Куба́рак
Куба́ркаў
Д. Куба́ркам
В. Куба́ркі
Т. Куба́ркамі
М. Куба́рках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кубаркі́ ’зараснікі бабоўніку або капытніку’ (Яшк.). Назва расліны бабоўнік адпавядае форме яе плода (каробачка) (БелСЭ, 2, 38). Гл. кубар 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)