крэ́сельны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. крэ́сельны крэ́сельная крэ́сельнае крэ́сельныя
Р. крэ́сельнага крэ́сельнай
крэ́сельнае		 крэ́сельнага крэ́сельных
Д. крэ́сельнаму крэ́сельнай крэ́сельнаму крэ́сельным
В. крэ́сельны (неадуш.)
крэ́сельнага (адуш.)		 крэ́сельную крэ́сельнае крэ́сельныя (неадуш.)
крэ́сельных (адуш.)
Т. крэ́сельным крэ́сельнай
крэ́сельнаю		 крэ́сельным крэ́сельнымі
М. крэ́сельным крэ́сельнай крэ́сельным крэ́сельных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крэ́сельны кре́сельный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крэ́сельны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да крэсла. Крэсельная абіўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крэ́сла, -а, мн. -ы, -сел і -слаў, н.

1. Прадмет мэблі звычайна са спінкай, прызначаны для сядзення аднаго чалавека.

Драўлянае к.

Расставіць крэслы вакол стала.

2. Прадмет мэблі з мяккай абіўкай і ручкамі-падлакотнікамі.

Мяккае к.

К.-ложак.

3. перан. (звычайна з азначэннем). Месца работы, пасада (разм.).

Заняць міністэрскае к.

|| памянш. крэ́сельца, -а, мн. -ы, -аў, н. (да 1 і 2 знач.).

|| прым. крэ́сельны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кре́сельный крэ́сельны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)