крэпо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. крэпо́н
Р. крэпо́ну
Д. крэпо́ну
В. крэпо́н
Т. крэпо́нам
М. крэпо́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крэпо́н, -ну м., текст. крепо́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крепо́н текст. крэпо́н, -ну м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)