Кру́па

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Кру́па
Р. Кру́пы
Д. Кру́пе
В. Кру́пу
Т. Кру́пай
Кру́паю
М. Кру́пе

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Крупа́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Крупа́
Р. Крупы́
Д. Крупе́
В. Крупу́
Т. Крупо́й
Крупо́ю
М. Крупе́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крупа́ ж., прям., перен. кру́пы, род. круп ед. нет;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Крупа́ ’град’ (Мат. Гом.). Гл. крупы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

крупа...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «крупы», напрыклад: крупадзёрка, крупарушка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

я́дрыца ж. (крупа) я́дрица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гре́чневый грэ́цкі;

гре́чневая крупа́ грэ́цкія кру́пы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́нный​I ма́нны;

ма́нная крупа́ ма́нныя кру́пы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

овся́нка​I (суп, крупа) аўся́нка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аўся́ны овсяно́й, овся́ный;

~ныя кру́пы — овся́ная крупа́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)