Круго́віны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Круго́віны
Р. Круго́він
Круго́вінаў
Д. Круго́вінам
В. Круго́віны
Т. Круго́вінамі
М. Круго́вінах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

круго́віна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. круго́віна круго́віны
Р. круго́віны круго́він
Д. круго́віне круго́вінам
В. круго́віну круго́віны
Т. круго́вінай
круго́вінаю		 круго́вінамі
М. круго́віне круго́вінах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бурачко́вы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Падобны па колеру па бурак, лілова-чырвоны. Па шырокіх прагалках, што трапляліся на даўніх лесасеках, бурачковым аксамітам рассцілаліся круговіны дзікай канюшыны. Машара. — А вы што, прыезджы? — звярнулася другая, ніжэйшая, з рудаватымі валасамі і бурачковага колеру шчокамі, відаць, радая выпадку пазнаёміцца з маладым чалавекам. Сапрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)