кратало́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кратало́ўка |
кратало́ўкі |
| Р. |
кратало́ўкі |
кратало́вак |
| Д. |
кратало́ўцы |
кратало́ўкам |
| В. |
кратало́ўку |
кратало́ўкі |
| Т. |
кратало́ўкай
кратало́ўкаю |
кратало́ўкамі |
| М. |
кратало́ўцы |
кратало́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кратало́ўка ж. кротоло́вка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кратало́ўка, ‑і, ДМ ‑лоўцы; Р мн. ‑ловак; ж.
Пастка для лоўлі кратоў. Паставіць краталоўку ў пару.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кротоло́вка кратало́ўка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)