Красо́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Красо́ўка
Р. Красо́ўкі
Д. Красо́ўцы
В. Красо́ўку
Т. Красо́ўкай
Красо́ўкаю
М. Красо́ўцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

красо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. красо́ўка красо́ўкі
Р. красо́ўкі красо́вак
Д. красо́ўцы красо́ўкам
В. красо́ўку красо́ўкі
Т. красо́ўкай
красо́ўкаю		 красо́ўкамі
М. красо́ўцы красо́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

красо́ўка ж. кроссо́вка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

красо́ўкі, -со́вак, адз. красо́ўка, -і, ДМ -со́ўцы, ж.

Шырока распаўсюджаны від спартыўнага абутку.

|| прым. красо́вачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

красо́ўкі, -со́вак (ед. красо́ўка ж.) кроссо́вки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кроссо́вки красо́ўкі, -со́вак мн.;

кроссо́вка ед. красо́ўка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Мандарэння ’красоўка, Atropa Belladonna L.’ (палес., Нар. лекс.). Няясна. Магчыма, скажоная форма з мандрагора (параўн. ст.-бел. мандрагоръ, мандрагора, якое са ст.-польск. mandragorа < лац. mandragora < ст.-грэч. μανδραγόρας ’расліна Atropa mandragora’ (Булыка, Лекс. запазыч., 148).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рыжо́ўка 1 ’гатунак бульбы з ружовым колерам скуркі’ (пух., З нар. сл.). Ад ры́жы (гл.) з дапамогай суф. ‑оўк‑а як красо́ўка ад кра́сны, сінёўка ад сі́ні (Сцяцко, Афікс. наз., 121).

Рыжо́ўка 2, ра́жаўка рыбалоўная сетка (жытк., маз., Мат. Гом.). Да рэ́жа 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)