крамянё́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. крамянё́ўка крамянё́ўкі
Р. крамянё́ўкі крамянё́вак
Д. крамянё́ўцы крамянё́ўкам
В. крамянё́ўку крамянё́ўкі
Т. крамянё́ўкай
крамянё́ўкаю		 крамянё́ўкамі
М. крамянё́ўцы крамянё́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крамянёўка ж., ист. кремнёвка, фузе́я

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крамянёўка, ‑і, ДМ ‑нёўцы; Р мн. ‑нёвак, ж.

Даўнейшая стрэльба, у якой зарад запальваўся ад удару крэсіва аб крэмень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кремнёвка ист. крамянёўка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фузе́я ист. фузе́я, -зе́і ж., крамянёўка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Плі́ндра ’ружжо’ (Мік.). З польск. flinta ’паляўнічае ружжо’, ’крамянёўка’, якое з ням. Flinte, з другасным ‑р‑ (< н.-ням. flint ’крэмень, крэсіва’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)