Кра́мля ’спражка’ (Ян.). Гл. крамаль.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

кремль крэмль, род. крамля́ м.; (московский) Крэмль, род. Крамля́ м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Крэ́мль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Крэ́мль
Р. Крамля́
Д. Крамлю́
В. Крэ́мль
Т. Крамлё́м
М. Крамлю́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крэмль, крамля́, мн. крамлі́, крамлёў, м.

Унутраная гарадская крэпасць у старажытных рускіх гарадах.

Смаленскі к.

|| прым. крамлёўскі, -ая, -ае.

Крамлёўская сцяна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

крэмль (род. крамля́) м. кремль

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крэ́мль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. крэ́мль крамлі́
Р. крамля́ крамлёў
Д. крамлю́ крамля́м
В. крэ́мль крамлі́
Т. крамлём крамля́мі
М. крамлі́ крамля́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крамлёўскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да крамля. Крамлёўскія куранты. Крамлёўская сцяна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крэмль, крамля, м.

Цэнтральная ўмацаваная частка старажытных рускіх гарадоў, звычайна абнесеная сценамі з вежамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фотапанара́ма, ‑ы, ж.

Фатаграфія, якая вылучаецца вялікім вуглом поля зроку ў гарызантальным напрамку. Фотапанарама Крамля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непага́сны, ‑ая, ‑ае.

Паэт. Такі, што не гасне, якога нельга пагасіць. Табе к росквіту шлях асвятляюць Непагасныя зоры Крамля. Астрэйка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)