ко́ўзкасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ко́ўзкасць
Р. ко́ўзкасці
Д. ко́ўзкасці
В. ко́ўзкасць
Т. ко́ўзкасцю
М. ко́ўзкасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ко́ўзкасць ж., разг. ско́льзкость

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ко́ўзкасць, ‑і, ж.

Разм. Уласцівасць коўзкага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ко́ўзкі, -ая, -ае (разм.).

1. Зусім гладкі, які не стварае трэння і на якім цяжка ўтрымацца; слізкі.

Коўзкая сцежка.

2. Які мае гладкую паверхню і рухаецца шляхам слізгання.

Коўзкія санкі.

|| наз. ко́ўзкасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ско́льзкость

1. слі́зкасць, -ці ж., ко́ўзкасць, -ці ж.;

2. перен. слі́зкасць, -ці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)