конна...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:
1) які мае адносіны да каня, коней, напр.: коннаартылерыйскі, коннаспартыўны;
2) які ажыццяўляецца з удзелам коней, напр.: коннаакрабатычны, коннабалетны, коннасувязны;
3) які мае адносіны да конегадоўлі, напр.: конназаводскі, конназаводства.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
конна...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «конны», напрыклад: конназаводскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́нна-механізава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ко́нна-механізава́ны |
ко́нна-механізава́ная |
ко́нна-механізава́нае |
ко́нна-механізава́ныя |
| Р. |
ко́нна-механізава́нага |
ко́нна-механізава́най
ко́нна-механізава́нае |
ко́нна-механізава́нага |
ко́нна-механізава́ных |
| Д. |
ко́нна-механізава́наму |
ко́нна-механізава́най |
ко́нна-механізава́наму |
ко́нна-механізава́ным |
| В. |
ко́нна-механізава́ны (неадуш.)
ко́нна-механізава́нага (адуш.) |
ко́нна-механізава́ную |
ко́нна-механізава́нае |
ко́нна-механізава́ныя (неадуш.)
ко́нна-механізава́ных (адуш.) |
| Т. |
ко́нна-механізава́ным |
ко́нна-механізава́най
ко́нна-механізава́наю |
ко́нна-механізава́ным |
ко́нна-механізава́нымі |
| М. |
ко́нна-механізава́ным |
ко́нна-механізава́най |
ко́нна-механізава́ным |
ко́нна-механізава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ко́нна-ручны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ко́нна-ручны́ |
ко́нна-ручна́я |
ко́нна-ручно́е |
ко́нна-ручны́я |
| Р. |
ко́нна-ручно́га |
ко́нна-ручно́й
ко́нна-ручно́е |
ко́нна-ручно́га |
ко́нна-ручны́х |
| Д. |
ко́нна-ручно́му |
ко́нна-ручно́й |
ко́нна-ручно́му |
ко́нна-ручны́м |
| В. |
ко́нна-ручны́ (неадуш.)
ко́нна-ручно́га (адуш.) |
ко́нна-ручну́ю |
ко́нна-ручно́е |
ко́нна-ручны́я (неадуш.)
ко́нна-ручны́х (адуш.) |
| Т. |
ко́нна-ручны́м |
ко́нна-ручно́й
ко́нна-ручно́ю |
ко́нна-ручны́м |
ко́нна-ручны́мі |
| М. |
ко́нна-ручны́м |
ко́нна-ручно́й |
ко́нна-ручны́м |
ко́нна-ручны́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Ко́нна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ко́нна |
| Р. |
Ко́нна |
| Д. |
Ко́нну |
| В. |
Ко́нна |
| Т. |
Ко́ннам |
| М. |
Ко́нне |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ко́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ко́нна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ко́нна, прысл.
Вярхом, на кані.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грум, -а, мн. -ы, -аў, м.
Слуга, які конна суправаджае конніка або едзе на козлах, на задку экіпажа.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
верхо́м нареч. вярхо́м, ве́рхам, ко́нна.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)