конезаво́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
конезаво́д |
конезаво́ды |
| Р. |
конезаво́да |
конезаво́даў |
| Д. |
конезаво́ду |
конезаво́дам |
| В. |
конезаво́д |
конезаво́ды |
| Т. |
конезаво́дам |
конезаво́дамі |
| М. |
конезаво́дзе |
конезаво́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
конезаво́д конезаво́д, -да м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
коне...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню: а) слову «конь», напрыклад: конегадоўля; б) слову «конегадоўчы», напрыклад: конезавод, конесаўгас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)