Ко́нга

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны

адз.
Н. Ко́нга
Р. Ко́нга
Д. Ко́нга
В. Ко́нга
Т. Ко́нга
М. Ко́нга

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ко́нго Ко́нга нескл., ср.;

1. Демократи́ческая Респу́блика Ко́нго Дэмакраты́чная Рэспу́бліка Ко́нга;

2. (река) Ко́нга нескл., ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кангале́зскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Конга, кангалезцаў, належыць ім. Кангалезскі народ. Кангалезскі ўрад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кангале́зцы, ‑аў; адз. кангалезец, ‑зца, м.; кангалезка, ‑і, ДМ ‑зцы; мн. кангалезкі, ‑зак; ж.

Насельніцтва Конга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)