Verbum

Кні́цець ’балець, ныць, свярбець’, ’карцець, хацець’, ’кусаць, бегаць’ (Сл. паўн.-зах.). Параўн. літ. kniteti ’тс’ (там жа, 2, 491).

Кны́чыць ’поўзаць, кусаць’ (Сл. паўн.-зах.). Гл. кніцець.