кля́нчить несов., разг. кле́нчыць, ка́нькаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ка́нькаць несов., разг. каню́чить, кля́нчить; попроша́йничать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зака́нькаць сов., разг. закля́нчить, запроси́ть, нача́ть кля́нчить (проси́ть)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

е́нчыць несов.

1. стона́ть (жалобно);

2. перен., разг. каню́чить, кля́нчить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

попроша́йничать несов.

1. (нищенствовать) жабрава́ць;

2. (надоедливо просить) пренебр. папраша́йнічаць; (клянчить) ка́нькаць, кле́нчыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кле́нчыць несов.

1. преклоня́ть коле́ни, станови́ться на коле́ни;

2. перен. проси́ть, кля́нчить, моли́ть, попроша́йничать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)