Verbum

Ке́лзы ’цуглі’ (Жыв. сл.). Гл. келзаць.

Ке́льзы ’цуглі’ (Нар. словатв.). Гл. келзы.

За́кензлы ’цуглі’ (малар., Нар. словатв.). Параўн. польск. zakiełznąć ’залажыць каню цуглі, закілзаць’. Відаць, метатэза келзн > кензл. Запазычана з зах.-балт. (гельзаць, келзы ’цуглі’, гл. Лаўчутэ, Сл. балт., 102–103), не выключана ў даным выпадку польск. пасрэдніцтва.