каўбо́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каўбо́йскі каўбо́йская каўбо́йскае каўбо́йскія
Р. каўбо́йскага каўбо́йскай
каўбо́йскае		 каўбо́йскага каўбо́йскіх
Д. каўбо́йскаму каўбо́йскай каўбо́йскаму каўбо́йскім
В. каўбо́йскі (неадуш.)
каўбо́йскага (адуш.)		 каўбо́йскую каўбо́йскае каўбо́йскія (неадуш.)
каўбо́йскіх (адуш.)
Т. каўбо́йскім каўбо́йскай
каўбо́йскаю		 каўбо́йскім каўбо́йскімі
М. каўбо́йскім каўбо́йскай каўбо́йскім каўбо́йскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каўбо́йскі ковбо́йский

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каўбо́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да каўбоя, каўбояў, належыць ім. Каўбойскі капялюш. Каўбойская кашуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каўбо́й, -я, мн. -і, -яў, м.

На паўночнаамерыканскім захадзе: конны пастух, які аб’язджае статкі вярхом.

|| прым. каўбо́йскі, -ая, -ае.

К. капялюш.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ковбо́йский каўбо́йскі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)