кашта́навы, -ая, -ае.

1. гл. каштан.

2. Колеру каштана, чырванавата-карычневы.

Каштанавыя валасы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кашта́навы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кашта́навы кашта́навая кашта́навае кашта́навыя
Р. кашта́навага кашта́навай
кашта́навае		 кашта́навага кашта́навых
Д. кашта́наваму кашта́навай кашта́наваму кашта́навым
В. кашта́навы (неадуш.)
кашта́навага (адуш.)		 кашта́навую кашта́навае кашта́навыя (неадуш.)
кашта́навых (адуш.)
Т. кашта́навым кашта́навай
кашта́наваю		 кашта́навым кашта́навымі
М. кашта́навым кашта́навай кашта́навым кашта́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кашта́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кашта́навы кашта́навая кашта́навае кашта́навыя
Р. кашта́навага кашта́навай
кашта́навае		 кашта́навага кашта́навых
Д. кашта́наваму кашта́навай кашта́наваму кашта́навым
В. кашта́навы (неадуш.)
кашта́навага (адуш.)		 кашта́навую кашта́навае кашта́навыя (неадуш.)
кашта́навых (адуш.)
Т. кашта́навым кашта́навай
кашта́наваю		 кашта́навым кашта́навымі
М. кашта́навым кашта́навай кашта́навым кашта́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цёмна-кашта́навы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цёмна-кашта́навы цёмна-кашта́навая цёмна-кашта́навае цёмна-кашта́навыя
Р. цёмна-кашта́навага цёмна-кашта́навай
цёмна-кашта́навае		 цёмна-кашта́навага цёмна-кашта́навых
Д. цёмна-кашта́наваму цёмна-кашта́навай цёмна-кашта́наваму цёмна-кашта́навым
В. цёмна-кашта́навы (неадуш.)
цёмна-кашта́навага (адуш.)		 цёмна-кашта́навую цёмна-кашта́навае цёмна-кашта́навыя (неадуш.)
цёмна-кашта́навых (адуш.)
Т. цёмна-кашта́навым цёмна-кашта́навай
цёмна-кашта́наваю		 цёмна-кашта́навым цёмна-кашта́навымі
М. цёмна-кашта́навым цёмна-кашта́навай цёмна-кашта́навым цёмна-кашта́навых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

све́тла-кашта́навы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. све́тла-кашта́навы све́тла-кашта́навая све́тла-кашта́навае све́тла-кашта́навыя
Р. све́тла-кашта́навага све́тла-кашта́навай
све́тла-кашта́навае		 све́тла-кашта́навага све́тла-кашта́навых
Д. све́тла-кашта́наваму све́тла-кашта́навай све́тла-кашта́наваму све́тла-кашта́навым
В. све́тла-кашта́навы (неадуш.)
све́тла-кашта́навага (адуш.)		 све́тла-кашта́навую све́тла-кашта́навае све́тла-кашта́навыя (неадуш.)
све́тла-кашта́навых (адуш.)
Т. све́тла-кашта́навым све́тла-кашта́навай
све́тла-кашта́наваю		 све́тла-кашта́навым све́тла-кашта́навымі
М. све́тла-кашта́навым све́тла-кашта́навай све́тла-кашта́навым све́тла-кашта́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кашта́новый кашта́навы;

кашта́новые по́чвы спец. кашта́навыя гле́бы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кашта́навы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да каштана, складаецца з каштанаў (у 1 знач.). Каштанавае дрэва. Каштанавае лісце. Каштанавыя прысады.

2. Колеру капітана, чырванавата-карычневы. У Веры Засуліч цудоўныя пышныя валасы цёмна-каштанавага колеру. Зарэцкі. Ззаду, прывязаная да воза, ішла кабылка каштанавай масці. Чарнышэвіч. // З цёмна-бурай афарбоўкай верхняга слою (пра глебу). Каштанавыя глебы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяле́гаваць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; незак., каго-што.

Абл. Аддаваць шмат увагі каму‑, чаму‑н., любоўна даглядаць; песціць. Густыя светла-каштанавыя валасы, якіх.. [Чорны] ніколі не песціў і не пялегаваў, кучаравіліся самі сабой. Вітка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

касні́к, ‑а, м.

1. Вузкая палоска тканіны, істужка, якая ўплятаецца ў касу ​1. Маня мела чорныя вачаняты, доўгі носік, дзве каштанавыя коскі. У коскі былі ўплецены каснікі. Карпюк.

2. перан. Тое, што мае форму вузкай палоскі, істужкі, нагадвае істужку. Хвалі ўздымаюцца за кармой і расходзяцца доўгімі каснікамі. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сыпу́чы, ‑ая, ‑ае.

1. Тое, што і сыпкі (у 1 знач.). Тут ру да сапраўды падобная на соль — сыпучая, толькі ружовая. Чаркасаў. З пылам сыпучым .. Вецер пад полем не раз пралятаў. Колас. За вокнамі скавытаў вецер і гнаў сухі сыпучы снег. Грахоўскі. Ад грэйдэрнай сыпучай магістралі Сцяжынка ўлева павяла. Астрэйка.

2. Які рассыпаецца; пушысты, лёгкі (пра валасы). Люська спярша расчэша свае вільготныя кудзеркі, затым бярэцца за Сабініны валасы — важкія, сыпучыя каштанавыя пасмы. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)