ка́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́шка |
ка́шкі |
| Р. |
ка́шкі |
ка́шак |
| Д. |
ка́шцы |
ка́шкам |
| В. |
ка́шку |
ка́шкі |
| Т. |
ка́шкай
ка́шкаю |
ка́шкамі |
| М. |
ка́шцы |
ка́шках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
стараве́рскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да стараверства, старавера. [Бэла] жыла насупраць стараверскіх могілак, густа зарослых кашкай, акацыямі і старымі бярозамі. Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)