кастанье́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кастанье́тны кастанье́тная кастанье́тнае кастанье́тныя
Р. кастанье́тнага кастанье́тнай
кастанье́тнае		 кастанье́тнага кастанье́тных
Д. кастанье́тнаму кастанье́тнай кастанье́тнаму кастанье́тным
В. кастанье́тны (неадуш.)
кастанье́тнага (адуш.)		 кастанье́тную кастанье́тнае кастанье́тныя (неадуш.)
кастанье́тных (адуш.)
Т. кастанье́тным кастанье́тнай
кастанье́тнаю		 кастанье́тным кастанье́тнымі
М. кастанье́тным кастанье́тнай кастанье́тным кастанье́тных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кастанье́ты, -нье́т, адз. -а, -ы, ж.

Ударны музычны інструмент — дзве злучаныя між сабой драўляныя ці пластмасавыя пласцінкі, якімі рытмічна пастукваюць, надзеўшы на пальцы.

|| прым. кастанье́тны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)