касмана́ўтыка, -і, ДМ -тыцы, ж.

Тэорыя і практыка палётаў у космас.

Дасягненні касманаўтыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

касмана́ўтыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. касмана́ўтыка
Р. касмана́ўтыкі
Д. касмана́ўтыцы
В. касмана́ўтыку
Т. касмана́ўтыкай
касмана́ўтыкаю
М. касмана́ўтыцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

касмана́ўтыка ж. космона́втика

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

касмана́ўтыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.

Сукупнасць галін навукі і тэхнікі, якія забяспечваюць асваенне космасу для патрэб чалавецтва. // Палёты ў касмічнай прасторы.

[Ад грэч. kósmos — Сусвет і nautikē — мараплаванне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

космона́втика касмана́ўтыка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)