карцё́жніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карцё́жніцкі |
карцё́жніцкая |
карцё́жніцкае |
карцё́жніцкія |
| Р. |
карцё́жніцкага |
карцё́жніцкай
карцё́жніцкае |
карцё́жніцкага |
карцё́жніцкіх |
| Д. |
карцё́жніцкаму |
карцё́жніцкай |
карцё́жніцкаму |
карцё́жніцкім |
| В. |
карцё́жніцкі (неадуш.)
карцё́жніцкага (адуш.) |
карцё́жніцкую |
карцё́жніцкае |
карцё́жніцкія (неадуш.)
карцё́жніцкіх (адуш.) |
| Т. |
карцё́жніцкім |
карцё́жніцкай
карцё́жніцкаю |
карцё́жніцкім |
карцё́жніцкімі |
| М. |
карцё́жніцкім |
карцё́жніцкай |
карцё́жніцкім |
карцё́жніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
карцёжніцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да карцёжніка, карцёжнікаў. Ураднік палічыў, што чалавечы доўг ім выканан, і далучыўся да карцёжніцкага гуртка. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карцёжнік, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).
Заўзяты гулец у карты.
|| ж. карцёжніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
|| прым. карцёжніцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)