капе́йчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
капе́йчына |
капе́йчыны |
| Р. |
капе́йчыны |
капе́йчын |
| Д. |
капе́йчыне |
капе́йчынам |
| В. |
капе́йчыну |
капе́йчыны |
| Т. |
капе́йчынай
капе́йчынаю |
капе́йчынамі |
| М. |
капе́йчыне |
капе́йчынах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
капе́йчына ж., разг.
1. копе́йка;
2. небольши́е де́ньги
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
капе́йчына, ‑ы, ж.
Разм. Пра невялікія, мізэрныя грошы. Сушчэвічаў бацька.. зямлі не араў і хлеба не сеяў, а пускаў у ход дробную капейчыну. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)