камандо́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
камандо́рскі |
камандо́рская |
камандо́рскае |
камандо́рскія |
| Р. |
камандо́рскага |
камандо́рскай
камандо́рскае |
камандо́рскага |
камандо́рскіх |
| Д. |
камандо́рскаму |
камандо́рскай |
камандо́рскаму |
камандо́рскім |
| В. |
камандо́рскі (неадуш.)
камандо́рскага (адуш.) |
камандо́рскую |
камандо́рскае |
камандо́рскія (неадуш.)
камандо́рскіх (адуш.) |
| Т. |
камандо́рскім |
камандо́рскай
камандо́рскаю |
камандо́рскім |
камандо́рскімі |
| М. |
камандо́рскім |
камандо́рскай |
камандо́рскім |
камандо́рскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
камандо́рскі в разн. знач. командо́рский
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
камандо́рскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да камандора, належыць яму. Камандорскі значок.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камандо́р, -а, мн. -ы, -аў, м.
Вышэйшае званне ў рыцарскім ордэне, а таксама асоба, якая мела такое званне.
|| прым. камандо́рскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Командо́рский Камандо́рскі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)