каляро́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каляро́вы каляро́вая каляро́вае каляро́выя
Р. каляро́вага каляро́вай
каляро́вае		 каляро́вага каляро́вых
Д. каляро́ваму каляро́вай каляро́ваму каляро́вым
В. каляро́вы (неадуш.)
каляро́вага (адуш.)		 каляро́вую каляро́вае каляро́выя (неадуш.)
каляро́вых (адуш.)
Т. каляро́вым каляро́вай
каляро́ваю		 каляро́вым каляро́вымі
М. каляро́вым каляро́вай каляро́вым каляро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каляро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каляро́вы каляро́вая каляро́вае каляро́выя
Р. каляро́вага каляро́вай
каляро́вае		 каляро́вага каляро́вых
Д. каляро́ваму каляро́вай каляро́ваму каляро́вым
В. каляро́вы (неадуш.)
каляро́вага (адуш.)		 каляро́вую каляро́вае каляро́выя (неадуш.)
каляро́вых (адуш.)
Т. каляро́вым каляро́вай
каляро́ваю		 каляро́вым каляро́вымі
М. каляро́вым каляро́вай каляро́вым каляро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шатла́ндка², -і, ДМ -дцы, ж.

Тканіна ў каляровыя клеткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

іры́с, -у, м.

1. Сорт цвёрдых вязкіх цукерак.

2. адз. Суканыя каляровыя ніткі для вышывання, вязання.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пастэ́ль, -і, мн. -і, -ей, ж.

Мяккія каляровыя алоўкі для жывапісу, а таксама выкананы імі рысунак.

|| прым. пастэ́льны, -ая, -ае.

Пастэльныя таны (мяккія, няяркія).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

каранда́ш, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.

Тое, што і аловак.

Каляровыя карандашы.

◊

Браць на карандаш — звяртаць на што-н. увагу, запісваць для памяці.

|| прым. каранда́шны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ало́вак, ало́ўка, мн. ало́ўкі, ало́ўкаў, м.

Прылада для пісьма, малявання, чарчэння — тонкая палачка графіту або сухой фарбы ў драўлянай, пластыкавай, металічнай і інш. абалонцы.

Каляровыя алоўкі.

|| прым. ало́ўкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ало́вак, алоўка, м.

Тое, што і карандаш. Чорны аловак. Хімічны аловак. Каляровыя алоўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мулінэ́, нескл., н.

Баваўняныя або віскозныя штапельныя каляровыя ніткі для вышывання. Вышываць мулінэ.

[Ад фр. mouliner — сукаць шоўк.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

феерве́рк, -у, мн. -і, -аў, м.

Каляровыя агні ў паветры, якія атрымліваюцца пры спальванні разнастайных парахавых сумесей у час розных свят, урачыстасцей і пад.

Святочны ф.

Ф. слоў (перан.: пралішняе мнагаслоўе).

|| прым. феерве́рачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)