тасьма́, -ы́, ж.

Вузкая тканая або плеценая палоска для абшыўкі, аздаблення, змацоўвання чаго-н.

Каляровая т.

Шаўковая т.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

туш², -ы, ж.

Чорная ці каляровая фарба для чарчэння, малявання або пісьма.

Пісаць тушшу.

|| прым. ту́шавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хромафатагра́фія, ‑і, ж.

Спец. уст. Каляровая фатаграфія.

[Ад грэч. chrōma — колер, фарба і слова фатаграфія.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каляро́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каляро́вы каляро́вая каляро́вае каляро́выя
Р. каляро́вага каляро́вай
каляро́вае
каляро́вага каляро́вых
Д. каляро́ваму каляро́вай каляро́ваму каляро́вым
В. каляро́вы (неадуш.)
каляро́вага (адуш.)
каляро́вую каляро́вае каляро́выя (неадуш.)
каляро́вых (адуш.)
Т. каляро́вым каляро́вай
каляро́ваю
каляро́вым каляро́вымі
М. каляро́вым каляро́вай каляро́вым каляро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каляро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каляро́вы каляро́вая каляро́вае каляро́выя
Р. каляро́вага каляро́вай
каляро́вае
каляро́вага каляро́вых
Д. каляро́ваму каляро́вай каляро́ваму каляро́вым
В. каляро́вы (неадуш.)
каляро́вага (адуш.)
каляро́вую каляро́вае каляро́выя (неадуш.)
каляро́вых (адуш.)
Т. каляро́вым каляро́вай
каляро́ваю
каляро́вым каляро́вымі
М. каляро́вым каляро́вай каляро́вым каляро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сургу́ч, -у́, м.

Каляровая цвёрдая сумесь смалістых рэчываў і воску, у расплаўленым выглядзе ўжываецца для заклейвання, накладання пячатак і інш.

|| прым. сургу́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фотахро́мія, ‑і, ж.

Спец. Каляровая фатаграфія, якая перадае натуральную афарбоўку прадмета.

[Ад грэч. phos, phōtós — святло і chrōma — колер.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маёліка, -і, ДМ -ліцы, ж.

1. Абпаленая каляровая гліна, пакрытая непразрыстай палівай.

Займацца маёлікай.

2. зб. Керамічныя вырабы, пакрытыя непразрыстай палівай.

Мастацкая м.

|| прым. маёлікавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

металлурги́я металу́ргія, -гіі ж.;

чёрная металлурги́я чо́рная металу́ргія;

цветна́я металлурги́я каляро́вая металу́ргія.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

га́рус, ‑у, м.

1. Кручаная мяккая каляровая шарсцяная пража. Вязаць з гарусу.

2. Баваўняная тканіна, падобная на шарсцяную.

[Польск. harus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)