зязю́лін

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зязю́лін зязю́ліна зязю́ліна зязю́ліны
Р. зязю́лінага зязю́лінай
зязю́лінае		 зязю́лінага зязю́ліных
Д. зязю́лінаму зязю́лінай зязю́лінаму зязю́ліным
В. зязю́лін (неадуш.)
зязю́лінага (адуш.)		 зязю́ліну зязю́ліна зязю́ліны (неадуш.)
зязю́ліных (адуш.)
Т. зязю́ліным зязю́лінай
зязю́лінаю		 зязю́ліным зязю́лінымі
М. зязю́ліным зязю́лінай зязю́ліным зязю́ліных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зязю́лін

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зязю́лін зязю́ліна зязю́ліна зязю́ліны
Р. зязю́лінага зязю́лінай
зязю́лінае		 зязю́лінага зязю́ліных
Д. зязю́лінаму зязю́лінай зязю́лінаму зязю́ліным
В. зязю́лін (неадуш.)
зязю́лінага (адуш.)		 зязю́ліну зязю́ліна зязю́ліны (неадуш.)
зязю́ліных (адуш.)
Т. зязю́ліным зязю́лінай
зязю́лінаю		 зязю́ліным зязю́лінымі
М. зязю́ліным зязю́лінай зязю́ліным зязю́ліных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зязю́лін, ‑а.

1. Які належыць зязюлі. Зязюліны яйцы. Зязюліна дзюба.

2. Як састаўная частка некаторых батанічных назваў. Зязюлін лён. Зязюліны слёзкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Слёзкі ‘дрыжнік, Briza L.’ (ТСБМ, Касп., Гарэц., Сл. ПЗБ, Кіс.), ‘расіца, Drosera rotundifolia L.’, слёзка ‘чорнагалоў, Prunella L.’ (Нас.), ‘фуксія’ (ушац., Жыв. сл.; ТС). Часта ў складаных назвах тыпу зязюліны слёзкі, параўн. слёзкі божэй ма́церы ‘гваздзік палявы’ (ТС), божыя слёзкі ‘тс’ (Кіс.), слёзкі авечыя ‘сачавіца’ (Сл. ПЗБ) і г. д. Аналагічна і ў іншых славянскіх мовах: рус. слёзки ‘гваздзіка, Dianthus deltoides’, кукушкины слёзки ‘дрыжнік’, чэш. slzy Panny Marie ‘тс’. Да сляза (гл.), мабыць, паводле формы каласкоў, круглявых або яйкападобных.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)