зрэ́нкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зрэ́нкавы зрэ́нкавая зрэ́нкавае зрэ́нкавыя
Р. зрэ́нкавага зрэ́нкавай
зрэ́нкавае		 зрэ́нкавага зрэ́нкавых
Д. зрэ́нкаваму зрэ́нкавай зрэ́нкаваму зрэ́нкавым
В. зрэ́нкавы (неадуш.)
зрэ́нкавага (адуш.)		 зрэ́нкавую зрэ́нкавае зрэ́нкавыя (неадуш.)
зрэ́нкавых (адуш.)
Т. зрэ́нкавым зрэ́нкавай
зрэ́нкаваю		 зрэ́нкавым зрэ́нкавымі
М. зрэ́нкавым зрэ́нкавай зрэ́нкавым зрэ́нкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зрэ́нкавы зрачко́вый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зрэ́нкавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да зрэнкі. Зрэнкавы нерв.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зрэ́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Адтуліна ў радужнай абалонцы, праз якую ў вока пранікае святло.

|| прым. зрэ́нкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зрачко́вый анат. зрэ́нкавы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)