зрыць, зры́ю, зры́еш, зры́е; зры́ты; зак., што.

1. Скапаць, нарабіць ям, калдобін.

Свінні зрылі выган.

Поле, зрытае снарадамі.

2. Рыццём, капаннем знішчыць.

З. узгорак.

|| незак. зрыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зры́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зры́ю зры́ем
2-я ас. зры́еш зры́еце
3-я ас. зры́е зры́юць
Прошлы час
м. зры́ў зры́лі
ж. зры́ла
н. зры́ла
Загадны лад
2-я ас. зры́й зры́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час зры́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зрыць сов. (рылом — о животных)

1. срыть; взбугри́ть;

2. (роя, покрыть рытвинами) изры́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зрыць, зрыю, зрыеш, зрые; зак., каго-што.

1. Скапаць, перакапаць лычом (пра жывёл). Свінні зрылі ўвесь выган.

2. Скапаць, пакрыць ямамі. Салдаты зрылі акопамі ўвесь узлесак. □ У гэтым баку і вёску, і сядзібы, і далёкае поле людзі звалі Ямскімі... Пайшлі ўсе, мусіць, ад месца, якое тут немаведама калі зрылі і перакапалі ў адны ямы. Пташнікаў.

3. Рыючы, капаючы, зраўняць з зямлёй. Але гісторыю не сцерці І горы гэтыя не зрыць! Панчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зрыва́ць² гл. зрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пазрыва́ць², -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

Зрыць што-н. у многіх месцах, зрыць усё, многае.

Дзікі пазрывалі ўсё поле.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зры́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад зрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

взбугри́ть сов. падня́ць гру́дамі; (землю — ещё) зрыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зрыва́ць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да сарваць.

зрыва́ць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да зрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зры́ты

1. сры́тый; взбугрённый;

2. изры́тый;

1, 2 см. зрыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)