змардава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. змардава́нне
Р. змардава́ння
Д. змардава́нню
В. змардава́нне
Т. змардава́ннем
М. змардава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

змардава́нне ср. изнуре́ние; истоще́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

истоще́ние

1. (изнурение) змардава́нне, -ння ср.; (потеря сил) знясі́ленне, -ння ср.;

2. (о почве) спусташэ́нне, -ння ср., абяспло́джванне, -ння ср., высі́льванне, -ння ср.;

3. (исчерпывание) вычарпа́нне, -ння ср.; выдаткава́нне, -ння ср.; расхо́даванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)