злысе́лы, -ая, -ае (разм.).

Зусім лысы, аблыселы.

Злыселая галава.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

злысе́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. злысе́лы злысе́лая злысе́лае злысе́лыя
Р. злысе́лага злысе́лай
злысе́лае		 злысе́лага злысе́лых
Д. злысе́ламу злысе́лай злысе́ламу злысе́лым
В. злысе́лы (неадуш.)
злысе́лага (адуш.)		 злысе́лую злысе́лае злысе́лыя (неадуш.)
злысе́лых (адуш.)
Т. злысе́лым злысе́лай
злысе́лаю		 злысе́лым злысе́лымі
М. злысе́лым злысе́лай злысе́лым злысе́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

злысе́лы разг. облысе́вший, облысе́лый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злысе́лы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Зусім лысы; аблыселы. Злыселая галава.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

залепята́ць, ‑лепячу, ‑ляпечаш, ‑ляпеча; зак.

Пачаць лепятаць. // Пралепятаць. Стараста, пажылы, злыселы мужчына, лісліва пакланіўся, нешта залепятаў, а калі выпраміўся, дык раптам збялеў. Казлоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)