злапа́мятны, -ая, -ае.

Які доўга помніць, не даруе прычыненага зла.

З. чалавек.

|| наз. злапа́мятнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

злапа́мятны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. злапа́мятны злапа́мятная злапа́мятнае злапа́мятныя
Р. злапа́мятнага злапа́мятнай
злапа́мятнае		 злапа́мятнага злапа́мятных
Д. злапа́мятнаму злапа́мятнай злапа́мятнаму злапа́мятным
В. злапа́мятны (неадуш.)
злапа́мятнага (адуш.)		 злапа́мятную злапа́мятнае злапа́мятныя (неадуш.)
злапа́мятных (адуш.)
Т. злапа́мятным злапа́мятнай
злапа́мятнаю		 злапа́мятным злапа́мятнымі
М. злапа́мятным злапа́мятнай злапа́мятным злапа́мятных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

злапа́мятны злопа́мятный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злапа́мятны, ‑ая, ‑ае.

Які доўга помніць крыўду, не даруе крыўды, абразы. Адам не злапамятны — для ўсіх стараецца аднолькава. Нядзведскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

злопа́мятный злапа́мятны, злапа́мятлівы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злапа́мятлівы, -ая, -ае.

Тое, што і злапамятны.

|| наз. злапа́мятлівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

злапо́мны, -ая, -ае.

Тое, што і злапамятны.

|| наз. злапо́мнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

злапа́мятлівы, см. злапа́мятны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злапо́мны, см. злапа́мятны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злапа́мятлівы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і злапамятны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)