згры́зены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
згры́зены |
згры́зеная |
згры́зенае |
згры́зеныя |
| Р. |
згры́зенага |
згры́зенай згры́зенае |
згры́зенага |
згры́зеных |
| Д. |
згры́зенаму |
згры́зенай |
згры́зенаму |
згры́зеным |
| В. |
згры́зены (неадуш.) згры́зенага (адуш.) |
згры́зеную |
згры́зенае |
згры́зеныя (неадуш.) згры́зеных (адуш.) |
| Т. |
згры́зеным |
згры́зенай згры́зенаю |
згры́зеным |
згры́зенымі |
| М. |
згры́зеным |
згры́зенай |
згры́зеным |
згры́зеных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
згры́зены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
згры́зены |
згры́зеная |
згры́зенае |
згры́зеныя |
| Р. |
згры́зенага |
згры́зенай згры́зенае |
згры́зенага |
згры́зеных |
| Д. |
згры́зенаму |
згры́зенай |
згры́зенаму |
згры́зеным |
| В. |
згры́зены (неадуш.) згры́зенага (адуш.) |
згры́зеную |
згры́зенае |
згры́зеныя (неадуш.) згры́зеных (адуш.) |
| Т. |
згры́зеным |
згры́зенай згры́зенаю |
згры́зеным |
згры́зенымі |
| М. |
згры́зеным |
згры́зенай |
згры́зеным |
згры́зеных |
Кароткая форма: згры́зена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
згры́зены
1. сгры́зенный, сгло́данный; обгры́зенный;
2. изгры́зенный, изгло́данный;
3. перегры́зенный;
1-3 см. згры́зці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
згры́зены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад згрызці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
изгло́данный згры́зены; абгры́зены;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сгло́данный згры́зены, мног. пагры́зены; см. сгла́дывать;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
згры́зці, -зу́, -зе́ш, -зе́; -зём, -зяце́, -зу́ць; згры́з, -зла; згры́зены; зак.
1. што. З’есці грызучы.
З. сухар.
2. што. Сапсаваць грызучы.
З. аловак.
3. перан., каго (што). Змучыць (пра гора, сумненне і пад.).
|| незак. згрыза́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)