звя́зкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. звя́зкавы звя́зкавая звя́зкавае звя́зкавыя
Р. звя́зкавага звя́зкавай
звя́зкавае		 звя́зкавага звя́зкавых
Д. звя́зкаваму звя́зкавай звя́зкаваму звя́зкавым
В. звя́зкавы (неадуш.)
звя́зкавага (адуш.)		 звя́зкавую звя́зкавае звя́зкавыя (неадуш.)
звя́зкавых (адуш.)
Т. звя́зкавым звя́зкавай
звя́зкаваю		 звя́зкавым звя́зкавымі
М. звя́зкавым звя́зкавай звя́зкавым звя́зкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

звя́зкавы анат. свя́зочный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

звя́зка, -і, ДМ -зцы, мн. -і, -зак, ж.

1. Некалькі аднародных прадметаў, звязаных разам.

З. ключоў.

З. кніг.

2. Сухажылле, якое змацоўвае асобныя часткі шкілета, асобныя органы цела.

Расцяжэнне звязак.

Галасавыя звязкі.

3. У граматыцы: дапаможнае слова, якое ўтварае частку выказніка.

|| прым. звя́зачны, -ая, -ае (да 3 знач.) і звя́зкавы, -ая, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

свя́зочный​II анат. звя́зкавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)