зблядне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е; зак.

Стаць бледным.

|| незак. блядне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зблядне́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зблядне́ю зблядне́ем
2-я ас. зблядне́еш зблядне́еце
3-я ас. зблядне́е зблядне́юць
Прошлы час
м. зблядне́ў зблядне́лі
ж. зблядне́ла
н. зблядне́ла
Загадны лад
2-я ас. зблядне́й зблядне́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час зблядне́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зблядне́ць сов. побледне́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зблядне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Стаць бледным. Твар збляднеў. Месяц збляднеў. □ Ганна збляднела; яна не чакала гэтай гаворкі [пра бацьку] цяпер, была зусім непадрыхтаваная да такога пытання ў гэты вечар. Савіцкі. Збляднела зарава пажару. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)