зашапта́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зашапчу́ зашэ́пчам
2-я ас. зашэ́пчаш зашэ́пчаце
3-я ас. зашэ́пча зашэ́пчуць
Прошлы час
м. зашапта́ў зашапта́лі
ж. зашапта́ла
н. зашапта́ла
Загадны лад
2-я ас. зашапчы́ зашапчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час зашапта́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зашапта́ць сов.

1. (начать шептать) зашепта́ть;

2. перен. зашепта́ть, зашелесте́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зашапта́ць, ‑шапчу, ‑шэпчаш, ‑шэпча; зак.

Пачаць шаптаць. // Прашаптаць. — Міхалка, ты спіш? — моцна зашаптаў за сцяною Скуратовіч. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зашепта́ть сов. зашапта́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зашушу́кать сов., разг. зашушу́каць, зашапта́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прошепта́ть сов.

1. (сказать шёпотом) зашапта́ць, шапну́ць, шапяну́ць;

2. (некоторое время) прашапта́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)